Արևադաշտցիներն ամեն օր խմելու ջուր են գնում

Your browser doesn’t support HTML5

Դեռ երկու տարի առաջ ՄԱԿ-ի Զարգացման ծրագրով գյուղում խմելու ջրի ներքին ցանցն ամբողջությամբ փոխվել է, սակայն խնդիրը վերջնական լուծում չի ստացել, քանի որ չեն մոնտաժվել ջրագծի հանգույցները։

Արմավիրի մարզի Արևադաշտ գյուղում մարդիկ անգամ մեկ բաժակ խմելու ջուրը հարստություն են համարում: Պետական այրերի ուշադրությունից հեռու գտնվող այս գյուղում մարդիկ ստիպված ամեն օր խմելու ջուր են գնում:

Արևադաշտցի Շիրին Աբասյանը 500 դրամ վճարեց ջրավաճառ տղային 80 լիտր ջրի համար: Այդքանը նրան կբավականացնի մեկ օր: Վիճակն ավելի բարդ է Ավդալյանների ընտանիքում, որտեղ փոքրիկ երեխաներ կան: «Լվացք է, լողանալ է, ընդամենը 4-5 ժամ ջուր ունենք»:

Արևադաշտ գյուղը երկու մասի է բաժանված: Այն հատվածում, որտեղ ապրում է գյուղապետը, խմելու ջուր, թեկուզ կոնկրետ ժամերի և վատ որակի, այդուհանդերձ ծորակից հոսում է: Մեր այցի պահին գյուղապետը տեղում չէր, գյուղապետարանի աշխատողներն էլ, խուսափելով տեսախցիկից, ասացին, որ իրենք էլ շատ հաճախ ստիպված են ջուր գնել, քանի որ ծորակից հոսող ջրի հետ ավազ ու խոտ է գալիս: «Ինչ ասես գալիս է, խողովակները երևի վնասված են» - ասում են նրանք:

Արևադաշտում շոգի և ծարավի դեմ պայքարելու լավագույն միջոցը որևէ ջրափոս գտնելն է, պատմում են գյուղի երեխաները: Նրանք նաև ասում են, թե խուսափում են ծորակի ջրից, քանի որ լավը չէ: «Համը լավը չի, բայց արդեն սովորել ենք այս ջրին»:

Դեռ երկու տարի առաջ Արևադաշտում ՄԱԿ-ի Զարգացման ծրագրով խմելու ջրի ներքին ցանցն ամբողջությամբ փոխվել է: Խնդրի վերջնական լուծման համար հարկ է եղել միայն մոնտաժել ջրագծի հանգույցները: Բանը, սակայն, դրան այդպես էլ չի հասել: Պատճառը չգիտի անգամ մարզպետ Աշոտ Ղահրամանյանը: «Ազատության» հետ զրույցում նա ընդունեց, որ Արմավիրում խմելու ջրի հարցը կենսական է, նաև հավելեց՝ իր պաշտոնավարման ժամանակ երեք-չորս համայնքի խմելու ջրի ներքին ցանցերը փոխվել են, մնացածի համար փող չկա: Ըստ մարզպետի, միջինը 120 միլիոն դրամ է հարկավոր մեկ համայնքի խմելու ջրի ներքին ցանցը փոխելու համար: Փող չկա՝ ջուր էլ չկա, ու գյուղացիների հույսն էլ խորքային հորերի ջրերն են մնում, ասում է նա:

«Բնական է, որ շատ հաճախ խորքային հորերի ջրի որակը չի բավարարում մեր բնակիչներին», - ասում է մարզպետը:

Մինչդեռ Արևադաշտի անջուր հատվածում ապրող բնակիչներն անգամ ավազով ու խոտով ջուրն են շքեղություն համարում: «Ամեն տարի գյուղապետը խոստանում է ապահովել գյուղը խմելու ջրով, սակայն խոսքին տեր չի կանգնում»,- ասում է գյուղացի Շիրինը՝ ցույց տալով խողովակները, որ գյուղապետարանից բերել, թողել, մոռացել ու գնացել էին:

«Գյուղապետին զանգեմ չի գա, վախից, որ գա բեղերը կպոկեմ, սա էղավ ապրե՞լ, ո՞ւր ա էստեղ խմելու ջուր, դու տեսնո՞ւմ ես, դուք ձեր աչքով տեսնում եք՝ սա ապրելու տե՞ղ ա, արդեն երկու անգամ ընտրվում ա (գյուղապետը), մեզ խաբում ա, ջուր չի քաշում»,- դժգոհում է Շիրինը:

Ջրի բացակայության պատճառով գյուղի անջուր հատվածը դատարկվում է: Ընդամենը 10 ընտանիք է մնացել այստեղ: Ավդալյանների ընտանիքն էլ արդեն ճամպրուկներն է դասավորում: Գնում են Ռուսաստան: «Այո, կարող եմ էնտեղ ապրել, որտեղ ջուր՝ էնտեղ էլ կյանք»,- ասում է երիտասարդ ընտանիքի հայրը: