Չորեքշաբթի, Փետրվար 08, 2012 Ժամանակը Երեւանում 00:45

Միջազգային / Ղարաբաղյան խնդիր

Դաշնակցությունը Հայաստանի եւ Ղարաբաղի իշխանություններին առաջարկում է դաշինք կնքել

Դաշնակցությունը կողմ է Ղարաբաղի անկախության միջազգայնորեն ճանաչմանը եւ սկզբունքորեն դեմ չէ նաեւ, որ առաջինը Հայաստանը ճանաչի անկախությունը: Այդ մասին «Ազատություն» ռադիոկայանի հետ զրույցում ասաց կուսակցության Գերագույն մարմնի ներկայացուցիչ Արմեն Ռուստամյանը:

Արմեն Ռուստամյան
x
Արմեն Ռուստամյան

Մուլտիմեդիա

Աուդիո
  • Դաշնակցությունը Հայաստանի եւ Ղարաբաղի իշխանություններին առաջարկում է դաշինք կնքել

Տեքստի չափը - +
Հարցին` հնարավո՞ր է արդյոք, որ Դաշնակցության խորհրդարանական խմբակցությունը միանա Հայաստանի կողմից Ղարաբաղի անկախության ճանաչման` «Ժառանգություն» կուսակցության օրենսդրական նախաձեռնությանը, Ռուստամյանը պատասխանեց, թե դեմ չլինելով հանդերձ` այդուամենայնիվ, կողմ չեն, որ դա լինի առանձին քաղաքական ուժի նախաձեռնություն:

«Դա պետք է լինի համաձայնեցված, առաջին հերթին` Հայաստան, Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն: Սա լուրջ ազգային հարց է, եւ քանի այդ համաձայնությունը չկա, այդ պահի ճշգրիտ գնահատումը չկա, մենք չենք կարող, ի վերջո, մեր քայլերով ինչ-որ առանձին գիծ տանել, որը ոչ մի արդյունք կարող է չտալ, ընդհակառակը` կարող է, օրինակ, հարցեր առաջացնել», - ընդգծեց դաշնակցական պատգամավորը` մանրամասնելով. - «Եթե, օրինակ, մեծամասնությունը, որ այսօր իշխանություն է, դեմ են այսօր ճանաչմանը` Ղարաբաղի հարցի հետ կապված, մտնում է օրակարգ, մերժում է դա ստանում` չի՞ կարող Ադրբեջանն օգտագործել, որ` «տեսեք, Հայաստանում էլ միանշանակ չեն ընդունում, Ղարաբաղը պետք չի ճանաչել»:

Հենց այս նկատառումներով Դաշնակցությունն առաջարկում է Հայաստանի եւ Ղարաբաղի իշխանություններին միմյանց հետ դաշինք կնքել:

Արմեն Ռուստամյան.
ռազմաքաղաքական դաշինքի կնքումը կլինի հանգրվան, որը կհասունացնի նաեւ Ղարաբաղի ճանաչումը ...
«Առնվազն դաշինքի գնալը, մենք գտնում ենք, հասունացած է: Այսինքն` ռազմաքաղաքական դաշինք կնքել Լեռնային Ղարաբաղի հետ, որտեղ այդ ամենի մասին կարելի է խոսել` առանց կատարելու այդ, այսպես ասած, փաստը պաշտոնական, որի համար կարող են, ասենք, առաջանալ անցանկալի դրսեւորումներ բանակցային գործընթացում: Բայց որեւէ մեկը մեզ չի կարող այսօր ասել, թե «ինչո՞ւ դուք այդ դաշինքը կնքեցիք», երբ տեսնում են Ադրբեջանի հայտարարությունները, երբ այս մթնոլորտում անվտանգության խնդիրը դարձել է կարեւորագույն հարց, օրական մենք տեսնում ենք սահմանների վրա կրակոցներ, մարդիկ են զոհվում», - հայտարարեց Արմեն Ռուստամյանը: - «Այսինքն` ռազմաքաղաքական դաշինքի կնքումը կլինի հանգրվան, որը կհասունացնի նաեւ Ղարաբաղի ճանաչումը: Որովհետեւ ինքնին ճանաչումը այդ հարցը չի լուծում»:

«Պետք չի մենք այսպես վախվորած վիճակում մնանք եւ անընդհատ, այսպես ասած, սպասենք, թե Ադրբեջանը վաղը ինչ կանի, որ դրան հակազդենք: Մենք պետք է մի քիչ նախաձեռնողական քաղաքականություն վարենք, որը չի երեւում այսօր, դժբախտաբար», - շեշտեց Արմեն Ռուստամյանը:

Իշխող Հանրապետական կուսակցության մամուլի խոսնակ, Ազգային ժողովի պատգամավոր Էդուարդ Շարմազանովը գտնում է, որ Լեռնային Ղարաբաղի անկախության ճանաչումը չպետք է ինքնանպատակ լինի: Իսկ Հայաստան - Լեռնային Ղարաբաղ ռազմաքաղաքական դաշինքի առնչությամբ Շարմազանովը ասաց. - «Իշխող քաղաքական ուժերը եւ կոալիցիան` նախագահ Սարգսյանի գլխավորությամբ, անում են եւ անելու են ամեն ինչ, օգտագործելով քաղաքականության մեջ ընդունված բոլոր ճանապարհներն ու մեթոդները, որպեսզի հասնենք եւ նպաստենք Արցախի անկախության միջազգային ճանաչմանը»:

«Ժառանգություն» կուսակցության ղեկավար անդամ Ռուբեն Հակոբյանը հակառակ կարծիքի է։ Նրա պնդմամբ, նախ պետք է Հայաստանը ճանաչի Ղարաբաղի անկախությունը։

«Հայաստանի կողմից ճանաչելու դեպքում շատ ավելի անկաշկանդ, քաղաքականապես եւ բարոյապես շատ ավելի հասկանալի, եւ արդյունքի տեսակետից՝ շատ ավելի սպասելի կլինեն միջազգային կառույցներում լոբբիստական աշխատանքներ տանելու համար»,- «Ազատություն» ռադիոկայանի հետ զրույցում ասաց Հակոբյանը։

Հայաստանի առաջին նախագահ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի գլխավորած Հայ ազգային կոնգրեսի (ՀԱԿ) համակարգող Լեւոն Զուրաբյանն այսօր լրագրողների հետ հանդիպման ընթացքում ասել է, թե ՀԱԿ-ը դեմ է, որ Հայաստանը հիմա ճանաչի Ղարաբաղի անկախությունը։

«Հայաստանը ոչ թե պետք է ճանաչի Լեռնային Ղարաբաղի անկախությունը, այլ պետք է անի այնպիսի քայլեր, որոնք նպաստեն նրա միջազգային ճանաչման գործընթացին», - ասել է ՀԱԿ-ի համակարգողը։

Ռուբեն Հակոբյան.
Բոլոր ժամանակների մեծամասնությունները նույնն են ...
«1992 թվականին, Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի օրոք, քաղաքական մեծամասնությունը նույնպես դեմ էր Լեռնային Ղարաբաղի անկախության ճանաչմանը», - հիշեց Ռուբեն Հակոբյանը. - «Մինչդեռ, այդ տարիները նման քայլի դիմելու լավագույն ժամանակն էր։ Բոլոր ժամանակների մեծամասնությունները նույնն են։ Այդ նույն բառամթերքը, որ այսօր օգտագործվում է, որ պետք է ճիշտ ժամանակը գտնել, որ ինքնանպատակ չլինի, օգտագործվում էր նաեւ այն ժամանակ»։

Խորհրդարանական մեծամասնության ներկայացուցիչը՝ ՀՀԿ-ից պատգամավոր Էդուարդ Շարմազանովը, սակայն, պնդում է, որ այսօր Ղարաբաղի հիմնահարցի շուրջ բանակցությունները ընթանում են ԵԱՀԿ-ի Մինսկի խմբի շրջանակներում, եւ քանի դեռ գործընթացը շարունակվում է, Հայաստանի իշխանությունները մշտապես բարձրացնում են Ղարաբաղի ինքնորոշման եւ անկախության հարցը։

«Մենք ասում ենք, որ Արցախի անկախությունը այլընտրանք չունի եւ բանակցում ենք, որ Ադրբեջանը հասկանա, որ Արցախի ժողովրդի ինքնորոշման իրավունքը արդեն կայացել է», - հայտարարեց Շարմազանովը՝ հավելելով, թե երբ քաղաքական մեծամասնությունը զգա, որ Ղարաբաղի անկախության միջազգային ճանաչման համար լավագույն տարբերակը Հայաստանի կողմից ճանաչումն է, այդ քայլը կիրականացվի։

Այլ հրապարակումներ

Աուդիո Հայաստանում է Ռուսաստանի առաջին փոխվարչապետը

Ռուսաստանի Դաշնության առաջին փոխվարչապետ Վիկտոր Զուբկովն ու Հայաստանի վարչապետ Տիգրան Սարգսյանն այսօր քննարկել են երկկողմ հետաքրքրություն ներկայացնող տնտեսական հարցեր:

Աուդիո Հայաստանի բնակչությունը կազմում է շուրջ 2.9 միլիոն մարդ

Վերջին տասը տարվա ընթացքում Հայաստանի առկա բնակչության թիվը նվազել է 130 հազարով:

Աուդիո Ավարտվեց վկաների հարցաքննությունը

Վկա Նիկողայոս Ղազարյանը ասաց, որ եղել է 2-3 ամիս, երբ վառելիք ավելի քիչ են ստացել, բայց շատ են ցույց տվել:

Ֆորումը փակված է:
Մեկնաբանությունները
Մեկնաբանություններ
     
Լիդա Ասատրյան , : ք. Երևան
04.09.2010 17:27
+0 / -0
Միգուցե դաշնակցությունն ուզում է նոր վհուկների ո՞րս սկսել` այս անգամ միլիտարացնելով կողմերի նորմալ մարդկային ու քաղաքացիական փոխհարաբերությունները: Առանց այն էլ անցած տասը և ավելի տարիներին, երբ այս կուսակցությունն իշխանության մաս էր կազմում և ըստ էության տնօրինում էր ուժային նախարարությունների թեև փոքր, բայց ինստիտուցիոնալ կարևորությամբ երկրորդ դասի պորտֆելները /խորհրդարանական հանձնաժողովների նախագահներ/ , գոնե մի անգամ չլսեցինք, որ դատապարտեն բանակում կամ ուժային այլ կառույցներում տեղ գտնող ապօրինությունները : Թե՞ շատ են ոգևորվում, ասենք, առանձին վերցրած մի երկրում այս կամ այն պաշտոնյայի կամ չինովնիկի` Արցախին վերաբերող զեղումներով. ավելի լավ չէ՞ր մենք մեր անկախությունը մեր իսկ երկրում ժողովրդավարական ճանապարհով իրացնելու և քաղաքական կապիտալի վերափոխելու գործում ապավինեինք թեկուզ մեր մաճկալին ու մեր հորովելի եզին, քան բերանի ջրով սպասեինք, թե մի Ժիրինովսկի կամ մի Ադամ Շիֆ ինչ անգաժեմենտով, որ պահին, ում բոստանը ինչ քար պիտի նետի: Ի՞նչ եք կարծում` այդ նպատակով չի՞ արդյոք ժամանակ առ ժամանակ էքս նախագահ Քոչարյանը սլանում աշխահի մի ծայրից մյուսը, և այդ կերպ չի՞ ցանկանում արդյոք ղարաբաղյան կլանը/ ավաղ, կա այդպիսին / իբր նվիրագործել այն միլիոնները, որոնք օրը ցերեկով ամենայն դաժանությամբ խլվեցին անցած տարիներին այդ նույն ժողովրդի երկու հատվածներից:
Պատմությունը ցույց է տվել, որ ՀՅԴ սեզոնային բոլոր ակտիվությունները մեր ժողովրդի համար տխուր վախճան են ունեցել: Տիգրան Կարապետյանն, օրինակ, երկրորդելով արցախյան ու տեղական ծագման առանձին գեներալների, սկսել է խոսել նախկինների աններելի սխալից, երբ սրանք իբր հնարավորություն ունեին, բայց այդպես էլ դավաճանաբար Բաքուն չգրավեցին` բավարարվելով երևի ողորմելի մի ինչ-որ վեց- յոթ շրջանով:
Որ երկրի իշխանական վերնախավն ու իրեն հարակից ուժերը խոր ճգնաժամի մեջ են, ակնհայտ է: Միակ վախն այն է, որ այդ պայմաններում նրանք այլ ելք չունեն, քան անընդհատ բզբզել առանց այն էլ փխրուն խաղաղությունը, հրահրել սահմանային միջադեպեր, վարի տալ անմեղ ու անտեր տղերքի/ բա հո իրենց երեխաների հաշվին գլոբալ աշխարհաքաղաքական խաղեր չե՞ն տալու/, պատերազմ հրահրել… Չէ՞ որ միայն այդ դեպքում է հնարավոր չամաչել այն հորում հայտնվելու համար, որում այսօր հայտնվել ենք բոլորս. տնտեսությունը չի շնչում, կոռուպցիան չի նվազում, հայրենալքությունը` ակտիվ և պասիվ, ահռելի չափեր է ընդունել, փլուզված են ազգային կրթական, առողջապահական համակարգերը, և այլն, և այլն… Եվ նման պայմաններում, պարզվում է, դաշնակցությունը կրկին անելիք չունի…Մնում է ոտանավորներ գրելը…