Մատչելիության հղումներ

Նոր նստաշրջանը Կամերային երաժշտական թատրոնը կսկսի հիմնանորոգված շենքում


Երևանի պետական կամերային երաժշտական թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր Արմեն Մելիքսեթյանն ու տնօրեն Վարդան Գրիգորյանը այսօր հրավիրած ասուլիսում ներկայացրին թատերաշրջանի խաղացանկը, թատրոնի ծրագրերը:

Իր 27-րդ նստաշրջանը թատրոնը կբացի այսօր՝ Դավիթ Հակոբյանի բեմադրած «Անուշ» ներկայացմամբ:

Այս տարի Կամերային երաժշտական թատրոնը հանդիսատեսին կընդունի շուրջ երկու ամիս տևած հիմնանորոգումից հետո․ նորացվել է թատրոնում գրեթե ամեն ինչ՝ պատերը, տանիքը, դռներն ու պատուհանները, հատակի ծածկը, դիմահարդարման և պահեստային սենյակները, լուսատեխնիկական սարքավորումները և այլն:

Թատրոնում նաև այլ փոփոխություններ են տեղի ունեցել․ տարեսկզբին տնօրեն է նշանակվել Վարդան Գրիգորյանը և գլխավոր ռեժիսոր՝ Արմեն Մելիքսեթյանը: Վերջինս, ի դեպ, 15 տարի առաջ բացված Կամերային երաժշտական թատրոնի հիմնադիրն է ու առաջին գեղարվեստական ղեկավարը: Հետո ինչ-ինչ պատճառներով Մելիքսեթյանը հեռացավ թատրոնից և ահա կրկին հրավիրվել է որպես գլխավոր ռեժիսոր:

Ներկայացնելով խաղացանկային ծրագրերը՝ Մելիքսեթյանը շեշտեց․ - «Վերանորոգումների ընթացքում մենք, իհարկե, նաև աշխատում էինք, և աշխատում էինք տարբեր ուղղություններով: Մենք արդեն ունենք համարյա պատրաստ բալետային մի ներկայացում, ունենք պատրաստ վոդևիլ Բենջամեն Բրիտենի: Աշխատում ենք հիմա Լեոնարդ Բեռնստայնի «Վեսթսայդյան պատմություն» մյուզիքլի վրա և Ստեփան Ջրբաշյանի «Գիքորը» մանկական օպերայի վրա: Եթե կարողանանք ստեղծել հնարավորություն մինչև տարվա վերջ երկու ներկայացում հանձնել հանդիսատեսի դատին, մեզ համար դա կլինի շատ մեծ առաջընթաց»:

Թատրոնում թարմացվել է նաև դերասանական կազմը․ թատերախումբը համալրել են մեկ տասնյակից ավելի երիտասարդ դերասաններ:

Կամերային երաժշտական թատրոնը հատկապես վերջին տարիներին կարծես թե ավելի շատ դրամատիկական ներկայացումներ էր բեմադրում, քան՝ երաժշտական, իսկ այսուհետ թատրոնը, Վարդան Գրիգորյանի խոսքով՝ առաջ է շարժվելու իր կոչմանը համապատասխան․ - «Անցած տարվա աշնանից խնդիր դրվեց, և պարոն Մելիքսեթյանը հրավիրվեց՝ շարունակելու այն թատրոնում, որի հիմքերում ինքը կանգնած էր: Նորից վերադառնանք իր անվանմանը, իր ուղղվածությանը բնորոշ երաժշտական ժանրին: Այն ծրագրերը և այն հայեցակարգը, թե ինչպես եմ ես պատկերացնում թատրոնը ապագայում, բացարձակապես չէր համապատասխանում կադրային այն ամբողջությանը, ինչը կար թատրոնում: Նախ բավականին բարձր էր կենսաթոշակի անցած մարդկանց թիվը, և թատրոնը իսկապես չէր կարող այդ մարդկանցով շարունակել ճանապարհը: Կա՛մ պիտի թողնեինք նույն վիճակում, կա՛մ երիտասարդեցնեինք և նոր կադրերով համալրեինք: Մենք այսօր ունենք ոչ թե մարդկանց խնդիր, այլ կադրերի»:

XS
SM
MD
LG