Մատչելիության հղումներ

logo-print

Սեպտեմբերի 23-ի մամուլ


«Առավոտ»-ի խմբագիրը գրում է. - «Երբ youtube-ում հայտնվեց զինվորների խոշտանգումը փաստող տեսագրությունը, ես ենթադրեցի, որ այդ հանցագործությունը կատարած «սպային» կփորձեն ազատել պատասխանատվությունից: Բարեբախտաբար, սխալվեցի: Հիմա էլ մտահոգությունս այն է, որ այդ ֆաշիստին կտան չափից դուրս մեղմ պատիժ: Իսկապես, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 375 հոդվածի առաջին մասով մեղադրանքը` պաշտոնեական դիրքը չարաշահելը, իշխանազանցությունը կամ պաշտոնեական լիազորությունների սահմանն անցնելը, որը պատժվում է ազատազրկմամբ` 2-5 տարի ժամկետով, մայոր Սասուն Գալստյանի հանցանքին կարծես թե չի համապատասխանում: Մասնագետները, իհարկե, պետք է ասեն իրենց խոսքը, բայց ուզում եմ հիշեցնել, որ, օրինակ, նույն օրենսգրքի 63 հոդվածը 11-րդ կետը, որպես պատիժը ծանրացնող հանգամանք, նախատեսում է «հանցանքն առանձին դաժանությամբ, տուժողին ծաղրուծանակի կամ տանջանքների ենթարկելով կատարելը»: Վստահ եմ, կգտնվեն այն հոդվածներ, որոնց հանրագումարով հնարավոր կլինի այս պաթոլոգիկ ուռոդին մի 10 տարով մեկուսացնել հասարակությունից: Ինչի՞ համար է դա պետք: Որպեսզի մենք` ծնողներս, վստահ լինենք, որ մեր երեխաները, բանակ զորակոչվելիս, նման սադիստների ձեռքը չեն ընկնի»:

«Հրապարակ»-ի խմբագրական եւս խորհրդածում է այս հարցի շուրջ եւ ընդհանրացնում. - «Մեր հասարակության գլխավոր արատը պայքարելու կամքի բացակայությունն է: Գուցե բացակայություն ասելը չափազանցություն է, բայց որ մենք պայքարել չենք սիրում, փաստ է: Մենք հեշտությամբ եւ առանց դույզն-ինչ ընդվզման հաշտվում ենք այն իրողության հետ, որ մեզ շահագործում են, վիրավորում, նվաստացնում: Օրինակների համար պետք չէ հեռուն գնալ: Ամենաթարմը youtube-ի պատմությունն է, երբ ամբողջ հանրության աչքի առաջ նվաստացված զինվորները պաշտպանում են իրենց նվաստացնողին: Նրանց կարծիքով` «նորմալ հրամանատարը» հենց այդպիսին է լինում: Այլ օրինակներ` ինչքան ուզեք»: Խմբագրականն այնուհետեւ շարունակում է. - «Պայքարելը մի տեսակ ընդունված չէ մեզանում: Համարվում է անիմաստ գործ. միեւնույն է` չես շահելու, միայն ներվերդ ես քայքայելու: Այնպես որ, երբ հանդիպում ես իր իրավունքների համար պայքարող մեկին, անկեղծ հիացմունք ես ապրում»:

«168 ժամ»-ին տված հարցազրույցում Պաշտպանության նախկին նախարար Վաղարշակ Հարությունյանն ասում է. - «Բանակի կարգապահության տեսակետից ես ավելի վտանգավոր եմ համարում ինքնասպանությունը, քան սպանությունը: Սպանությունը կարող է տեղի ունենալ, ասենք, իրադարձությունների արագ զարգացման դեպքում, պահի ազդեցության տակ, եւ սպան կարող է չնկատել այդ զարգացումը: Բայց ինքնասպանությունը միանգամից չի լինում, երկար ժամանակահատվածում է մարդը հասնում այդ մտքին: Ի՞նչ լուրջ պատճառ պետք է լինի, որ զինվորը դրան գնա: Սպայակազմի «բացակայությունն» է թույլ տալիս, որ զինվորն ինքնասպան լինի. այդպես է, եթե բանակում պատասխանատվության հարցը խիստ հիմքերի վրա չէ: Իմ ժամանակ ես ավելի խիստ էի պատժում հրամանատարական կազմին, եթե ինքնասպանություն էր եղել: Այսօր մեր բանակը լուծում է անվտանգության, պատերազմի չվերսկսման խնդիր: Մենք պետք է ճիշտ գնահատենք իրավիճակը, թույլ չտանք, որ նման դեպքերը կոծկվեն: Ամեն դեպքում այսօր բանակը մեր պետության լավագույն կառույցն է, այս բարդ իրավիճակում լուծում է իր առաջ դրված խնդիրները, ինչը մյուս գերատեսչությունները չեն անում»:

«Հայոց Աշխարհ»-ը գրում է. - «Սեպտեմբերի 17-ի հանրահավաքում Տեր-Պետրոսյանի նոր «ծրագրային ելույթը» թեեւ մի փոքր տարբերվում էր վերջին մեկ տարվա նրա կրավորական-քաղաքական կեցվածքից, այնուհանդերձ տեղավորվում էր կոնգրեսի նախընտրական ընդհանուր մարտավարության համատեքստում։ Քաղաքական հեռանկարը կորցրած եւ մինչեւ հաջորդ խորհրդարանական ընտրությունները «ժամանակ ձգող» Լեւոն Տեր-Պետրոսյանն ու նրա քաղաքական թիմը այս անգամ ճգնում էին հանդես գալ ավելի արմատական դիրքերից, հնարավորինս «ջրել» ՀՀՇ համագումարում իրենց առաջնորդի արտահայտած տեսակետների խոցելի կողմերը։ Այդ նպատակով Տեր-Պետրոսյանը իր հայտնի դատողությունները հայաստանյան հասարակության կողմից վատ ընդունվելու փաստը փորձեց սաղացնել «իշխանական քարոզչամեքենայի» վրա, որի «նենգափոխումներն» են իբր պատճառ դարձել, որ այդ ելույթը մատուցվի որպես Ղարաբաղը հանձնելու առաջարկ»։

«Կապիտալ»-ը գրում է. - «Հայաստանի կաթնամթերքի առանձին ապրանքային շուկաներում տեղի է ունեցել կառուցվածքային փոփոխություն եւ կետրոնացվածության ավելացում։ Կաթնամթերքի երեք ապրանքատեսակների շուկայում «Աշտարակ կաթ» ընկերությունը զիջել է իր դիրքերը: «Ալեքս Գրիգը» եւ «Նատալի ֆարմը» մանկական կերերի երկու ապրանքային շուկաներ կենտրոնացրել են իրենց ձեռքում, իսկ «Հայր եւ որդի Երիցյաններ» ընկերությունը մանկական կերերի շուկայում այլևս գերիշխող չէ»։

Ուղիղ հեռարձակում

XS
SM
MD
LG